In Arizona mag je zonder helm rijden als je ouder bent dan 18 jaar. Het is niet toegestaan om in een file tussen twee rijen auto's door te rijden.
In Arizona zijn routes terug te vinden die al honderden zo niet duizenden jaren in gebruik zijn. Veel van deze routes volgen de contouren van het terrein en lopen langs plaatsen waar water te vinden is. In 1848 kocht de VS grote delen van Arizona van Mexico en er werden onderzoekers naar het nieuw gekochte land gestuurd om te kijken wat geschikte transport routes waren. Een van die onderzoekers was Lieutenant Edward Fitzgerald Beale die tusen 1857 en 1859 een pad vrijmaakte van Fort Smith in Arkansas en de Colorado Rivier. Laat in de jaren 1800 trokken er via dit pad al duizenden geluskzoekers, boeren, militairen en handelaars. De spoorwegen volgden al snel en rond 1883 werd de transcontinental Atlantic and Pacific Railroad aangelegd. Vrijwel direct ontstonden er langs die spoorbaan stadjes en de straten die door deze stadjes liepen en ze onderling verbonden vormden de basis voor Route66. In 1926 liep er ongeveer 400 mijl Route66 door Arizona maar vrijwel niets daarvan was verhard, een klus die pas in 1938 werd afgerond.
Na de 2e wereldoorlog zag Route66 en enorme groei in verkeer en de situatie werd in veel stadjes onhoudbaar. Een op de zeven ongelukken in heel Arizona vond plaats op Route66 en de weg kreeg de bijnaam Bloody66.
De route werd wel om een paar van de gevaarlijkste plekken heengelegd (Ash Fork Hill in 1950 en Oatman in 1952) maar de route bleef erg druk en gevaarlijk.
De Federal Aid Highway Act uit 1956, ook wel bekend als de National Interstate and Defense Highways Act, maakte miljoenen dollars beschikbaar voor de aanleg van een moderne snelweg met minimaal 2 banen in beide richtingen en een gelimiteerd aantal op- en afritten.
Het duurde echter minstens 10 jaar en kostte meer dan $375 miljoen voordat de hele Interstate klaar was.
Het laatste stuk was een stuk van 6 mijl langs Williams, het laatste Route66 stadje dat gepasseerd werd door de snelweg.
Als je afslag 346 van de I40 neemt kom je op de oude Querino Dirt Road.Het is een zandweg dus bij regen slecht begaanbaar. Als het droog is is het wel een erg fraai stukje van de route.
Exit 320: Painted desert trading post
Holbrook
2993k
Restaurant:
Joe & Aggie’s cafe is moeilijk om te missen want het staat ongeveer op het centrale kruispunt in Holbrook en heeft een grote route66 kaart op de zijkant van het gebouw. Dat en het feit dat het vlakbij het WigWam hotel ligt maakt het een grote trekpleister voor toeristen.
Het restaurant is geopend in 1943 door Tom Smithson die het oorspronkelijk het Cactus Cafe noemde. Joe en Aggie kochten het in 1945 en het is sindsdien in de familie gebleven. Als je binnenkomt zie je meteen kasten vol Route66 souvenirs maar laat dat niet de enige reden voor een bezoek zijn. Ze hebben een uitstekende mix van Mexicaanse en Amerikaanse gerechten en hun Chiles Rellenos en appel burritos schijnen uistekend te zijn.
In de aftiteling van de film Cars wordt Joe&Aggie’s genoemd als een van de inspiratiebronnen voor de film!
Adres: 120 W. Hopi Drive.
Telefoon: 866-486-0021
Website: joeandaggiescafe.com
Hotel : Wigwam Motel
In 1936 bouwde ene Frank Redford het eerste WigWam Hotel (onder de naam WigWam Village) in Cave City, Kentucky. Chester Lewis kwam daar in 1938 langs en was zo onder de indruk dat hij de bouwplannen kocht van Frank Redford tezamen met het recht om de naam te gebruiken. Onderdeel van de overeenkomst was dat er in iedere wigwam een radio werd geïnstalleerd die op muntjes werkte, een dubbeltje voor 30 minuten muziek en de opbrengst daarvan ging naar Frank Redford.
Tussen 1936 en 1955 werden er 7 WigWam hotels gebouwd, degene in Holbrook is Wigwam Village #6.
Het bestaat uit 15 wit en roodbeschilderde betonnen teepees met een stalen frame, 21 voet in doorsnee en 28 voet hoog en zijn allen uitgerust met een douche, toilet, airconditioning en tv. Tussen de teepees staan klassieke auto’s geparkeerd en het kantoor zit in het oude benzinestation waar overigens de benzinepompen van verwijderd zijn.
Laat in de jaren 70 werd Interstate 40 geopend en de zaken gingen daarna zo slecht dat de Chester Lewis zaak verkocht. De nieuwe eigenaren verkochten alleen nog benzine en de WigWams bleven buiten gebruik. In 1988, 2 jaar na het overlijden van Chester Lewis kochten zijn vrouw en kinderen het hotel terug om het, na renovatie, weer te openen. De benzine pompen werden verwijderd en het kantoor werd uitgebreid to museum waar de privé collectie van Chester Lewis werd tentoongesteld met indiaanse gebruiksvoorwerpen, versteend hout, memorabilia uit de Amerikaanse burger oorlog en Route66 souvenirs.
Wigwam Village Motel #6 is in 2002 opgenomen in het National Register of Historic Places. Van de andere 7 WigWam hotels bestaan er nog 2: nr2 in Cave City, Kentucky en nr7 in San Bernardino, California.
N.B., de receptie gaat pas om 15:00 uur open, voor die tijd kun je niet inchecken.
Adres : 811 West Hopi Drive
Website : http://www.galerie-kokopelli.com/wigwam
Telefoon : (928) 524-3048.
Joseph City (Ella's frontier trading post) Dit is te vinden bij afslag 274.
Bezienswaardigheid : Jackrabbit Trading Post
Met de komst van de snelweg was het voor veel trading posts en souvenirwinkels onmogeijk om open te blijven. De meeste reizigers kwamen via de Interstate en, als ze al ergens wilden stoppen, konden de snelweg niet zo maar af.
Jim Taylor en zijn vrouw Cindy waren in 1949 de JackRabbit trading post begonnen en vreesden datzelfde probleem. Gelukkig zat de opa van Cindy in de staf van de gouverneur in die tijd en hij zorgde ervoor dat de trading post een eigen affrit kreeg. Daardoor krijgen toeristen nu de kans om een foto te laten nemen terwijl ze op de JackRabbit zitten.
Website : http://www.jackrabbit-tradingpost.com
Adres : 3386 Old Highway 66
Telefoon : (928) 288-3230.
Bezienswaardigheid : Standin' on the Corner Park
De Eagles zongen al : "Standin on a corner in Winslow, Arizona Such a fine sight to see - It's a girl my Lord in a flat bed Ford slowin down to take a look at me ..."
Die straathoek waar ze over zingen is in het centrum van Winslow aan de Kinsley Avenue. Hier kun je een prachtige foto (laten) maken!
Website: http://www.standinonthecorner.com/
Als je bij 'the corner' op bezoek bent en je hebt zin in een goeie kop koffie stop dan even bij de 'seattle grind coffeehouse' voor een kop koffie.
Bezienswaardigheid : 9-11 Remembrance Garden
Een park - monument voor de aanslag op het World Trade Centre, te vinden langs Route 66
Hotel : Earl's Motor Court Winslow
Dit Mom&Pop motel wordt beheerd door Lee en Floranel Earl en is het Route66 oudste motel van Winslow. Het is oorspronkelijk gebouwd in de jaren 40 onder de naam Marble Hotel maar is later van naam veranderd. Het is een schoon en comfortabel hotel met fatsoenlijke prijzen (tussen de 50 en 60 USD).
Website : http://www.earlsmotorcourt.com
Telefoon : (928) 289-0188 or e-mail
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
Hotel : La Posada http://www.laposada.org. Een duur hotel maar naar men zegt wel erg goed.
Bezienswaardigheid: World's Longest Map of Route 66. Meteor City is een souvenir winkel met vier specialiteiten:
- Het gebouw zelf is een koepel met een regenboog.
- Op het terrein van de winkel staan een heel aantal TeePee's.
- Op het terrein staat de grootste dreamcatcher ter wereld.
- Op het terrein is de langste kaart ter wereld van Route66.
(een dreamcatcher is een circel met decoraties aan de buitenkant met een webachtig binnenwerk. het idee is dat je die bij je bed hangt waardoor de nachtmerries verstrikt raken in het web en jij daardoor rustig kunt slapen.)
Het geheel is te vinden op ongeveer 35 mijl ten oosten van Flagstaff maar heeft zijn beste tijd wel gehad, heb je haast verspil hier dan geen tijd.
Bezienswaardigheid : Two guns trading post
Deze trading post is een ghosttown op zichzelf. Ooit bestond het uit een trading post met een heel aantal gebouwen en gebouwtjes plus een benzinestation. Tegenwoordig duurt het vreselijk lang voordat je er benzine kunt tanken!
Recentelijk is het hele gebied gekocht door een amerikaanse acteur maar wat die er mee wil is nog niet geheel duidelijk. Zolang het nog kan is het absoluut een bezoekje waard maar kijk wel uit voor je banden, er ligt erg veel glas en andere rommel in het rond.
Onderstaand kaartje laat goed zien hoe de indeling was van de trading post maar ook hoe de wegen in de loop der jaren zijn veranderd:
Bezienswaardigheid : Canyon Diablo
Als je voertuig het aankan is het zeker de moeite waarde deze ghosttown te bezoeken. De weg erheen is niet moeilijk te vinden, het is de enige weg die de prairie inloopt vanaf de Two Guns trading post. Bedenk wel dat de weg met een normale auto niet begaanbaar is, betreden op eigen risico dus!
Bezienswaardigheid : Twin Arrows trading post.
Een paar mijl voor Winona liggen (staan) de restanten van de Twin Arrows trading post. Helaas is deze al een tijd gesloten en de twee pijlen zijn in slechte staat. In de diner ernaast hadden ze grappen op het menu staan als gemarineerde 1000-pootjes en een pudding van hagedissentong.
Helaas, we zullen niet snel weten hoe bijzonder deze gerechten smaakten!
Winona
3123k
Bezienswaardigheid : Net ten zuiden van Winona ligt het Walnut Canyon National Monument.
Restaurant: The Galaxy Diner
Dit is een klassieke met prima eten voor een fatsoenlijke prijs.
Adres: 931 West Hwy 66 Hotel: King's House hotel. Een prima hotel al hoor je de treinen wel goed.
Net voorbij Flagstaff aan de I-40 is Grand Canyon HD, een prettige Harley dealer met een goede bar/restaurant.
Bezienswaardigheid : Twisters
In het centrum van Williams staat Twisters, een 'soda fountain' (een alcoholvrij cafe-restaurant) helemaal in de jaren 50 stijl met een uitgebreide souvenir winkel.
Adres : 417 E. Route 66.
Hotel : Route 66 Inn.
De beste omschrijving van dit Mom&Pop hotel is schoon, comfortabel en niet duur. De eigenaren zijn vriendelijk en leveren veel waarde voor hun geld.
Telefoon : (928) 635-4791.
Restaurant : In het centrum van Williams staat Rod’s Steakhouse. Het restaurant is geopend in 1946 door Rodney Graves die daar al eerder een cafe had. Als reclame zette hij een grote neon stier op het dak die nu nog steeds aangeeft waar het restaurant is.
In 1958 kochten Lawrence en Stella Sanchez het steakhouse nadat Lawrence er langere tijd zelf gewerkt had als afwasser en later manager en chef-kok. Ze waren zich bewust van de historie van het steakhouse en veranderden dan ook weinig. Het maakten dan ook weinig wijzigingen. Ook een groot gedeelte van de menukaart is ongewijzigd gebleven en de specialiteit, Sugar Dipped Charred Meat is nog steeds aan te bevelen!
Adres: 301 East Route66
Web: http://www.rods-steakhouse.com/
Hotel: El Rancho Motel, Goed hotel met een goede prijs.
Als je Route66 wilt volgen moet je hier de I-40 af. Dit is aan te bevelen, over de I-40 kun je weliswaar veel sneller reizen maar als je hier de oude route volgt kom je door een heel erg mooi gebied! (foto: Jim Hinckley)
Seligman ontstond in 1895 toen James A. Lamport daar een stuk grond claimde en langs de spoorbaan een wegennet aanlegde met blokken van 300 voet (ongeveer 100 meter). Na de komst van Route66 groeide het uit tot een serieus plaatsje. Volgens het Arizona Highway Department reden er in 1937 meer dan 500,000 autos van buiten de staat Arizona over dit stuk Route66, moeilijk te geloven als je nu dit stoffige straatje ziet. Het bleef zo druk tot 1978 toen Interstate 40 geopend werd. In een interview daarover verteld Angel Delgadilo (barbier in Seligman) hoe op een doordeweekse middag het verkeer opeens stopte. Het moet heel vreemd zijn geweest voor de bewoners om van het ene moment op het andere geen auto’s met reizigers meer te zien.
Seligman was een van de eerste plaatsjes langs de oude Route66 waar een aantal zakenmensen samen een lobby begonnen om Route66 te bestempelen als ‘Historic Highway‘ en in 1987 gebeurde dit waarna zij het plaatsje begonnen te adverteren als de “Birthplace of Historic Route 66.” In 2005 werd het centrum van Seligman opgenomen in het National Register of Historic Places.
Bezienswaardigheid : Delgadillo's Snow-Cap Drive-In and Angel's Barbershop
In het midden van het dorpje Seligman heeft Angel Delgadillo een restaurant (snackbar eigenlijk), een souvenirswinkel en een kapperszaakje. Angel Delgadillo is een van de drijvende krachten achter de Route66 revival. Het is niet zo dat hij dat in zijn eentje heeft veroorzaakt maar zonder hem was er aanzienlijk minder gebeurt. Hier staat een leuk artikel over hem: Angel Delgadillo
In het restaurant zijn ze nogal dol op practical jokes dus kijk uit met het zoutvaatje! De souvenirwinkel heeft een groot assortiment maar het speciaalste is wel de kapperszaak waar je je op de echte ourderwetse manier kunt laten scheren.
Telefoon : (928) 422-3291.
Adres : 301 E Chino Ave
N.B. maandags gesloten!
Bezienswaardigheid: in Seligman vind je ook de 'Seligman Sundries', een trading post voor souvenirs en drankjes. Het gebouw is ongeveer het oudste gebouw van Seligman en is in 1904 gebouwd als theater. Later werd het een drogisterij , een danszaal en nu tradingpost. In de hoogtijdagen van Route66 heette het nog Ted's Fountain and Trading Post maar bij de hernieuwde opening is ook een nieuwe naam gekomen.
Zij hebben een presentatie van zichzelf op Youtube gezet:
(klik op de folder voor een grote versie)
(klik op de folder voor een grote versie)
Peach Springs
3329k
Dit plaatsje is de hoofdstad voor de Hualapai Indianen die traditioneel in dit gebied wonen. In augustus 2008 is de Supai canyon vlakbij Peach Springs overstroomd. Op deze pagina is de nodige informatie met filmbeelden te vinden : http://www.peachspringsarizona.com/.
Het plaatsje heeft gedeeltelijk model gestaan voor het fictieve plaatsje 'Radiator Springs' uit de film 'Cars'.
Truxton
Hier lopen de Santa Fe spoorbaan en de oude route66 parallel aan elkaar. Bij uitstek een gebied voor mooie foto's.
Bij Crozier Canyon is de Crozier Canyon Ranch, hier zijn nog de restanten van een brug te zien die voor 1939 deel uitmaakte van Route66. (foto: Jim Hinckley)
Valentine
3358k
Op een gegeven moment kom je aan de rechterkant wat ruines tegen, dit zijn de restanten van het stadje Valentine. Een klein stukje verder kun je linksaf onder de spoorbaan door en dan kom je bij een oud gebouw. Dit was ooit de school van Valentine maar alleen de school voor witte kinderen, negers en indianen waren er niet welkom!
Hackberry
3367k
Hotel : Arcadia Court - Arcadia Lodge
Bezienswaardigheid : Hackberry General Store
Dit is een van de beste souvenir winkels aan de gehele route, onder andere bekend van de tv programma's die Huub Stapel over de route maakte. Afgezien van de winkel hebben ze een hoop te zien in de vorm van oude auto's, varierend van een prachtige rode corvette tot een aantal oude roestige T-fords. Kijk ook eens achter het gebouw in de oude auto-werkplaats.
Telefoon : 928-769-2605
Walapai
3389k
Bezienswaardigheid : Giganticus Headicus
Op de hoek van Route 66 en Antares Rd
Bezienswaardigheid : Chloride
Een klein eindje ten noorden van Kingman (aan US Highway 93 naar Las Vegas) ligt het dorpje Chloride. Het was ooit een bloeiend plaatsje maar is nu een bijna Ghosttown en best de moeite van een bezoekje waard!
Bezienswaardigheid: Santa's Land Ruins
Aan US Hwy 93, net ten noorden van Kingman, ligt het dorpje Santa Claus, altijd goed voor een foto!
Bezienswaardigheid : Kingman Historic route66 museum
Een Route66 museum met een hoop lokale historie, open van 09:00 tot 18:00. Hier is ook het punt waar je precies 3.333,33 voet boven zee-niveau zit.
Adres : 120 West Andy Devine Ave.
Telefoon : 928-753-9889
Bezienswaardigheid : Het Mohave museum of History and Arts in Kingman is een fraai museum met zowel een echt museum als een gedeelte op hun website wat ze de 'Mohave memories' noemen. Beide zijn erg de moeite waard om te bezoeken!
Adres: 400 West Beale Street, Kingman
Telefoon : 928-753-3195
Website : http://www.mohavemuseum.org/
Restaurant : Mr. D'z Route 66 Diner
Adres : 105 Andy Devine Ave
Website: http://www.mrdzrt66diner.com/
MrD'z Route66 diner begon ooit als een bezinepomp:
maar ziet er nu heel anders uit:
De diner is recentelijk uitgeroepen tot een van de beste diners langs de gehele route dus als je in de buurt bent en je hebt honger dan is dit een goede plaats om te stoppen.
Net buiten Kingman hebben een Nederlandse vader en zoon een distillerderij opgezet waar je een rondleiding kunt krijgen.
McConnico
3421k
Hier moet je NIET de I-40 op gaan. De oude route hier is veel fraaier maar is wel lastig rijden met haarspeld bochten en veel stijgen en dalen.
Bezienswaardigheid : Cool Springs Camp
Deze was jarenlang een geliefde stop op dit traject maar is, na het verschijnen van I-40 verlaten en tot een ruine vervallen. Echter, recentelijk zijn er nieuwe eigenaren en is het herbouwd tot museum en souvenir winkel. Geopend van 10:00 tot 17:00, dinsdag tot en zondag.
Website : http://www.coolspringsroute66.com.
(foto: Henk Bultman 2009)
In dit filmpje vertelt de eigenaar een (heel klein!) beetje over CoolSprings:
Ed's Camp
21 mijl voorbij Kingman - Ed's camp, coolest spot in the desert - Vroeger heette dit Kactus Kafe.
Hier kom je op wat vroeger als een van de gevaarlijkste stukken van de route werd gezien. In vroeger tijden waren reizigers vaak zo bang voor dit stuk weg dat ze lokale mensen inhuurden om hun voertuigen te laten rijden. De weg is nu bekend onder de naam Oatman Highway en gaat via de Gold Hill Grade naar de Black Mountains. Na een aantal haarspeldbochten kom je bij Shaffer's Fish Bowl Springs. Het is erg simpel om hier voorbij te rijden omdat het nauwelijks aangegeven staat. Het is echter te zien doordat er treden zijn uitgehakt in de rots aan de linkerkant van de weg. Er is een kleine inham waar je kunt parkeren om naar Fish Bowl Spring te lopen.
De hele weg tegen de berg op is stijl en kronkelig maar heel erg mooi! (foto: Jim Hinckley)
Bezienswaardigheid : Goldroad & Sitgreaves pass
Net over het hoogste punt kom je bij een Ghosttown genaamd Goldroad. Het is weliswaar een ghosttown maar de goudmijn is nog volop in bedrijf!
Oatman
3460k
(foto: Henk Bultman 2010)
De naam Oatman komt van Olive Oatman, een jonge vrouw uit Illinois die door de Apache Indians was gekidnapped en door hen werd gehouden als slaaf.
In 1908 werd er goud ontdekt en ging de eerste mijn open waarin dat jaar al 13 miljoen dollar aan goud uitgehaald werd. In 1915 ging een tweede miijn open en daar werd in een jaar ruim 14 miljoen dollar aan goud opgegraven. In diezelfde periode groeide het inwonersaantal van Oatman naar 3500 en later in de jaren 20 was dat zelfs meer dan 10.000.
In 1921 werd het grootste gedeelte van de (voornamelijk houten) gebouwen in het centrum verwoest door een brand en in 1924 werd het Durlin hotel herbouwd met 8 kamers. De saloon is haast behangen met 1-dollar biljetten met een datum en naam erop. Deze biljetten werden gebruikt door de mijnwerkers die zo hun dollar biljet terug konden vinden om drank te kopen als ze geen ander geld hadden.
Het verhaal gaat dat Clark Gable en Carole Lombard hier tijdens hun huwelijskreis overnacht hebben in 1939 en Clark Gable raakte zo gesteld op Oatman dat hij er nadien regelmatig terug kwam om poker te spelen met de mijnwerkers.
Een ander verhaal gaat dat zij zoveel van het dorp en het hotel hielden dat hun geesten er nog steeds ronddwalen en dat mensen ze nog vaak horen praten en lachen.
Er leven nog andere geesten in het hotel waaronder een geest genaamd Oatie, de geest van William Ray Flour, een ierse mijnwerker die achter het hotel stierf.
(Al deze geesten schijnen vriendelijk te zijn.)
In 1924 sloot United Eastern Mines, de grootste werkgever in de stad, zijn mijnen en in 1941 werder op last van de regering de overgebleven mijnwerkzaamheden gestopt om arbeiders vrij te maken voor andere mijnen.
Het geluk voor Oatman was dat Route66 door de stad liep zodat er, ook na het sluiten van de mijnen, nog genoeg aktiviteit was. Van het begin van Route66 in 1926 tot aan 1952 liep Route66 dwars door het centrum heen. In 1952 werd Interstate40 geopend en na een korte tijd was de stad vrijwel verlaten. Dit is wel weer wat beeter geworden en de stad heeft nu ongeveer 100 vaste bewoners, een grote kudde ezels en veel toeristen.
Toen deze mijnen vrijwel uitgeput waren is het dorpje grotendeels verlaten en zijn de ezels die in de mijnen werden gebruikt als lastdieren vrij gelaten in de bergen. Ze lopen vrij rond en laten zich graag voeren door de toeristen. Verder lopen er mensen rond in kleding uit de WildWest jaren die op straat revolvergevechten na spelen en is het plaatsje helemaal vol met souvenirsshops.
vlakbij het WigWam hotel ligt maakt het een grote trekpleister voor toeristen.
un je niet inchecken.
op het dak die nu nog steeds aangeeft waar het restaurant is.
Hier kom je op wat vroeger als een van de gevaarlijkste stukken van de route werd gezien. In vroeger tijden waren reizigers vaak zo bang voor dit stuk weg dat ze lokale mensen inhuurden om hun voertuigen te laten rijden. De weg is nu bekend onder de naam Oatman Highway en gaat via de Gold Hill Grade naar de Black Mountains. Na een aantal haarspeldbochten kom je bij Shaffer's Fish Bowl Springs. Het is erg simpel om hier voorbij te rijden omdat het nauwelijks aangegeven staat. Het is echter te zien doordat er treden zijn uitgehakt in de rots aan de linkerkant van de weg. Er is een kleine inham waar je kunt parkeren om naar Fish Bowl Spring te lopen.
